Szukaj w artykułach GGI:
ISSN 1731-3724 Biblioteka górskaMariusz ZaruskiNa bezdrożach tarzańskichGurie Na Peczorze, Kaninie, na Murmańskim Brzegu, Chłostanym bez litości przez północne furie, Gdzieniegdzie się samotnie podnoszą ze śniegu - Jak wyspy z oceanu, stosy głazów - "gurie". Kto je wzniósł na tych wzgórzach? Jakie ludzkie cienie We mgle tutaj swe dłonie wytężały pracą Żeby na dzikie wierchy wydźwignać kamienie? Od jak dawna tu stoją? Dla kogo i na co? Nikt nie wie. Wszakże w guriach zamknięta jest mowa. Z nich pielgrzym lat ubiegłych przemawia w te słowa: Patrz, i ja także byłem w tej dalekiej stronie... Tak dusze ludzkie nawet tu, na krańcu świata, W tułaczej swej wędrówce przez morza i lata Podają sobie wzajem do uścisku dłonie. |